Voetballen met je hart, in de geest van voetbalvriend Patrick

Patrick Bleij is niet meer. Zijn strijd is gestreden. Het gemis van de keeper van de Oranjeveteranen is immens. 56 werd ie. Veel te jong natuurlijk. Met die gedachte bereidden de veteranen zich voor op een wedstrijd tegen Reiger Boys, op het A veld. De hoofdmaaltijd van de zaterdagmiddag. Veel veteranen kenden Patrick al decennia. Van het tweede, of het vierde, of van tripjes naar de sneeuw, met de mannen en/of vrouwen naar Portugal of gewoon van het bier drinken in de stad. De basis werd gelegd op het voetbalveld. Tijdens de belangrijkste bijzaak van het leven.

Vlaggen bij ZCFC halfstok ter nagedachtenis van Patrick

De wedstrijd moest dus doorgaan. Zoveel was duidelijk. In de geest van Patrick. Niet de keeper Patrick, niet de spits Patrick. Een aantal decennia geleden was hij voorstopper van het Tiep Materazzi. Sierlijk als het kon, spijkerhard als het moest. Niemand kon hem zonder meer voorbij. Het verhaal gaat dat hij succesvol in het tweede speelde, maar voor zijn lol naar het vierde afzakte, omdat zijn maten Ate, Lex, Ron, Gert en Erik erin speelden.

Roland, Lex, Erik en Ate: In de geest van Patrick spelen is spelen met je hart. Vol erin gaan.

De minuut stilte is evident. Bijzonder is dat dit op alle velden tegelijk zou plaatsvinden. Een belangrijk signaal naar de familie van Patrick, die naast het team aan de middencirkel stond. Net als de trouwe hond Amy, die de laatste jaren met Patrick meeging als ie kwam kijken bij de veteranen. En toen blies arbiter Ger Konijn voor de minuut.

Symboliek bij deze plaat van de minuut stilte. 

Veel veteranen dachten aan de mooie momenten met Patrick. In de sneeuw, in de persruimte van Benfica, op het veld. Maar ook bedachten ze hoe oneerlijk het leven soms kan zijn. Het grote waarom is het vraagteken dat boven de middencirkel hing, voor aanvang van de wedstrijd tegen de geelhemden.

De familie van Patrick tijdens de minuut stilte

Patrick had alvleesklierkanker. Een ziekte, die bijna nooit goed afloopt en daarom de volle aandacht heeft in diverse universiteiten en onderzoeksinstituten. In Rotterdam is Casper van Eijk er druk mee. De ironie is dat de veteranen hem al jaren steunen door middel van een pro bono shirtsponsorovereenkomst. Support Casper staat voor onderzoek naar alvleesklierkanker. Het is evident dat Patrick bij Van Eijk mocht worden onderzocht. Volgens zijn vrouw Erica heeft het niet aan de zorg gelegen. En ook niet aan Patrick. Die stapelde onderzoek op chemo. Hij was dol op het leven. En op zijn familie. Tot het niet meer ging.

Patrick in een Support Casper shirt. Maart 2025, zijn laatste pot onder de lat.

Erik begon de wedstrijd op doel. Eén van de vier keepers, waarvan Patrick er eentje is.  Verrast waren de veteranen vorig jaar toen Patrick zich ineens weer onder de lat meldde. Zou het dan toch nog goed gaan? Het bleek een opleving. Een pyrrhusoverwinning.

Sneeuwpret met de voetbalvrienden

De uitwedstrijd tegen Fortuna Wormerveer in februari 2026 was de laatste waarbij Patrick en zijn trouwe viervoeter langskwamen. Daarna ging het snel bergafwaarts.

De laatste keer dat Patrick kwam kijken. 

Even over de wedstrijd. Het werd snel 0-2, waarna de Oranjehemden wat meer grip kregen op de tegenstander. Maar de sportieve Heerhugowaarders spelen geraffineerd en gegroepeerd. In de eerste helft bleef het bij een paar halve kansen. Rust.

Patrick, Lex S Erik en Ate op stap. Onder het artikel nog meer foto's van uitjes

Het leven van een veteraan kenschetst zich door een aantal simpele waarden. Eén voor allen, allen voor één bijvoorbeeld. Binnen het veld zijn we er voor het team, daarbuiten ook. Minimaal als kennissen, oplopend tot beste vrienden. Politieke voorkeur daargelaten. Als we elkaar ergens mee uit de brand kunnen helpen laten we het niet na.

Patrick met voetbalvrienden bij Benfica 

Nog één keer brachten de veteranen deze maand een ode aan Patrick, toen supporter Droog, geflankeerd door Lex, Richard P, Roland, Ben, Martin en Bernard het initiatief namen om een gesigneerd shirt te geven. Erik, Ate en Bernard brachten het langs. Het licht was toen al aan het sluimeren. Afgelopen donderdag doofde het definitief.

Een week geleden: De laatste app van Patrick in de groepsapp om te bedanken voor het gesigneerde shirt en de foto. Hij was een optimistische teamspeler tot op het eind  

De wedstrijd eindigde in 1-6 voor de Reigers, die na rust binnen no time een straatlengte voorstonden. Het zij ze gegund. Geheel in stijl doneerde Dennis, de broer van Patrick, een paar kannen bier voor in de kleedkamer, die Kamiel, Martijn, PeteR en Jan brachten. Op het terras, tijdens de derde helft, proostten de veteranen nog één keer op Patrick. En op het leven, dat -zo blijkt maar weer- kwetsbaar kan zijn.

De derde helft. Extra belangrijk deze zaterdag

Patrick heeft het lot van deze ziekte gedragen als een man. En ik denk dat hij er ongeveer zo in stond: Volg je hart, gebruik je hoofd, en geniet van elke seconde dat je met de mensen kunt zijn die belangrijk voor je zijn. Besteed je tijd ook aan zaken die belangrijk voor je zijn en laat voetbal soms bijzaak zijn. De belangrijkste, dat wel.

Alle veteranen van ZCFC wensen Patricks naasten veel sterkte toe in de komende tijd, na dit immense verlies. We hopen dat de verwerking gaat met de wind in hun rug en de zon in hun gelaat.

Sluitpost

Sneeuwpret

Bier en Calvados tijdens een van de vele uitjes

Patrick tijdens een van zijn laatste wedstrijden als keeper

Amy