-
We schrijven zaterdag 6 december een regenachtige dag, met ZCFC-de Meteoor op het programma de dag nadat Sinterklaas het land weer heeft verlaten. De regen kwam in de ochtend soms met bakken naar beneden. Dan hou je vaak je hart vast of het B-veld, of voor sommigen veld 8 onze lijven wel gaat houden. Er zijn namelijk leden binnen onze vereniging die denken dat als er voor vrijdag veel regen valt, de mopperploeg op vrijdag met trekkers en dompelpompen het veld wedstrijd klaar maakt, zodat er op zaterdag gevoetbald kan worden. Als er echter op zaterdag veel regen naar beneden komt, dan kan hier niets meer aan gedaan worden en zou het afgelast worden. Ik zal je het volledige technische verhaal m.b.t. hydrologie, biodiversiteit, ecosystemen en natuurwetenschappen besparen, maar met drainage buizen en slimme pompen wordt dit automatisch geregeld.
Teammanager Roland had daags voor 5 december Sinterklaas gade geslagen bij de selectie. De speech die de beste man op donderdag hield was een inspiratie voor de eerder genoemde Roland. Alleen was de sint het land al uit, dus had hij zelf iets in elkaar geflanst en werd voorafgaand aan de wedstrijd iedereen op ludieke wijze even in het zonnetje gezet, geprezen of op de hak genomen. (Ronald en Chiel waren trouwens tot ieders verbazing ook allebei aanwezig, omdat zij nog een beetje in de ontkenningsfase zitten tussen reguliere senior en veteraan.)
Bij de selectie had dit een goede uitwerking. De Sint die incognito verkleed als gymmeester na de wedstrijd verklaarde dat er voor het eerst dit seizoen als team gestreden werd voor elke meter tegen de huidige koploper.
Dan zien hoe e.e.a. zich uitpakt bij de veteranen. Na een kansloze missie vorige week in Heerhugowaard stond deze week dus de Meteoor op het program. In de eerste helft resulteerde de speech in elk geval in goed voetbal, waarbij het alleen aan de eindpass ontbrak, zodat doelpunten uitbleven. Wel werd er goed gespeeld, de tegenstanders mopperden over de veldbezetting, terwijl die bij ons goed juist verzorgd was. Enige schrik momentje in die eerste helft was een doorbraak van de tegenstander, waardoor een van hun spelers ineens voor het doel stond, de bal over keeper Erik lobde. Deze zou het doel in gegaan zijn, ware het niet dat juist Roland op de doellijn stond. Roland kan absoluut niet koppen en dat was nou juist onze redding. Normaal gesproken zou je een bal met je voorhoofd eruit koppen. Maar de bal was te hoog en kreeg Roland de bal bovenop zijn nog redelijk behaarde kruin en kopte als een soort potatohead de bal over het doel.
De tweede helft wat wisselingen doorgevoerd, resulteerde al snel in de 1-0 door Ronald. Door een inschattingsfout bij ons achterin werd het vlak hierna ineens 1-1. Paul maakte kort hierop echter als snel de 2-1. Hierna werd er een speler van de tegenstander iets te emotioneel en moest zo nodig de goede sfeer op het veld verpesten. Nadat dit opgelost was lieten wij zien waar we recht op hadden nl. 3 punten. Bram en Ronald scoorden nog en was er nog een goal van hoog niveau te noteren. Een voorzet van rechts op knie hoogte, waarvan iedereen dacht “daar kan je helemaal niets mee” draaide Paul een pirouetje in de lucht en hakte de bal achter de keeper. Einduitslag 5-1.
Na de wedstrijd gaf Ben aan dat we de hele wedstrijd met 1 bal hebben gespeeld en dat deze niet eens in de sloot is beland. Dat kan je natuurlijk op 2 manieren uitleggen. De meeste van ons trappen al meer dan 50 jaar tegen een bal aan. Dan weet je na al die tijd wel waar je een bal neer kunt leggen. Anderen beweren dat de kracht in de benen afneemt en dat je als veteraan de bal niet eens meer over de omheining kunt krijgen.
De reacties waren na de wedstrijd enorm positief over de sfeer in het team, op het veld en in de kleedkamer. Zelfs zo goed dat Ate niet eens zomaar van het veld liep.
Volgende week weer een thuiswedstrijd, de laatste van het jaar, dus voor wie nog een aantal gestelde doelen voor moet realiseren in 2025 heeft nog 1 kans om ze af te kunnen vinken.
PeteR
