Sjah van de Kalverhoek bij Zaanse kraker

Toeval bestaat niet. Enkele uren voor de clash van het Zaans Zaterdagvoetbal besloten de Verenigde Staten om Iran aan te vallen. Een ideale manier om de aandacht af te leiden van de historische pot voetbal, waar de hele Zaanstreek al weken naar uitkeek. ZCFC-Blauw Wit 45+, op veld 8. Ayatolla Van Braam sprak over de kleine en grote satan.

Voor de Ayatolla van het Zaans Oranje is de opstelling elke week een driesterrencryptogram 

De Iron Dome van de veteranen was verlaat. Lex moest vloeibaar voedsel bereiden voor tachtigplussers, Michiel stond op de planken en Jan J besloot te tappen in plaats van te vlaggen. Het prikkelde de fantasie van de Sjah van de Kalverhoek. Martin centraal achterin, geflankeerd door Jesse. Met Harold en Roland op de flanken, was de verdediging een mix van een sierlijke Patriot en een Perzisch tapijt.

Voor de fijnproever: Veteranenkracht is Blauwwitmassa maal Ruurdsnelheid in het kwadraat

Je kan er grappen over maken. In Nederland wel. En dat komt omdat je in dit land nog altijd jezelf kan zijn. Welk geloof je ook aanhangt, van wie je ook houdt. Iran is een land waar dat al jaren niet kan. Mensen die protesteren, of zich niet aan kledingvoorschriften houden, overleven dat doorgaans niet. Dat staat aan de ene kant. Een president, die iedereen die tegen hem is uitschakelt en altijd een dubbele agenda hanteert staat aan de andere kant. Kwaad wordt met kwaad bestreden. De wereldvrede is in tachtig jaar nog nooit zo op de proef gesteld.

De vader van onze getalenteerde sportfotograaf in actie

Het is een kleine stap naar veld 8. ZCFC-Blauw Wit is doorgaans een derby, die geen van de partijen graag verliest. In een vorige editie zijn de gemoederen wel eens hoog opgelopen. Ook uw schrijver liet zich gaan op de manier hem past: Met de pen. Het kan een machtig wapen zijn. De vraag is of het de moeite waard is om zo hard te gaan op iets triviaals als een amateurwedstrijd op het laagste niveau in de klasse van de oudste mannen. Veteranen die zich in het veld laten gaan moeten dat ook bedenken. De vraag stellen is het antwoord geven, dat weten we allemaal. In retrospectief gaan is voor elke veteraan een deugd.

De (ongelukkige) elleboog van de week was voor Berry, de behendige diesel van de kalverhoek

En zo stonden 22 mannenbroeders in de Wijdewormerse kunstwei, met drie wissels. Precies genoeg, want naast geblesseerden, overwinteraars en vakantiegangers hebben veteranen ook te maken met jongvolwassen kinderen met vermeende linkerhanden, die de hulp nodig hebben van hun vader, op de dag dat die zijn hobby liefst uitoefent. Het echte leven van een Veteraan gaat niet altijd over rozen, de aanvoerders puzzelen zich suf.

Sluitpost: In de eerste helft klemvast slot op de deur

De westenwind blies dwars over de kalverpolder, terwijl Ruurd zijn G-krachten aansprak door de scoren op het veld dat hij zo goed kent, in geklutste combinatie met Bram. Youssouf en Wouter -de alleskunner- op de flanken, zorgden voor de nodige dreiging, terwijl Berry en Lex het cement van het middenveld vormden. Niets aan het handje, vooralsnog. Totdat Martin dacht dat het wel zo aardig is als Blauwwit spits Robert Bak een doelpuntje kon meepikken en hem de bal cadeau gaf. 1-1 ruststand.

Jesse in duel. Hij speelde een onberispelijke wedstrijd

In de rust werd nog even politiek bedreven, zoals dat hoort in een kleedkamer met een bovengemiddeld IQ. “Politici met een dubbele agenda zijn het slijk der aarde”, fulmineerde de één, “Hoe moet dat nou als Iran op het WK Voetbal in de VS speelt tegen de rode duivels”, was een messcherpe observatie van een andere Oranjehemd. Over voetbal ging het amper. Harold eruit, Johan erin. Lex voor Wouter. Dat wel.

Vaste BWkeeper Band was er niet, zijn invaller maakt reclame voor Ozempic als hij zijn armen strekt

Terwijl de Oranjeveteranen nog druk met hun hoofd in het Midden Oosten zaten, waren de supporters Kamiel en Jelle wel bij de les. Maar ja, die waren aan het tappen en ballen uit de sloot aan het vissen. De Noordzaanse blauwhemden bemerkten de absentie van hun Oranje evenknieën. “Kat in t Bakkie” dacht de Blauwwitterspits, die aan mocht nemen, even naar huis bellen, draaien met een amplitude van een vrachtwagen en in de hoek schoot. Niet veel later checkte de sluitpost een pushbericht van de NOS toen hij de bal aan de supersnelle Souf cadeau gaf. 1-3.  De Oranjeverdediging deed dat een paar minuten later nog eens tweemaal over. De voortreffelijk fluitende arbiter Ron Waij gaf het Oranjelegioen nog wat te juichen. Lex M schoot raak. Eindstand 2-5

Lex M schoot hem zo mooi binnen dat ie er volgend weekend van moet bijkomen 

De veteranen stiefelden na het douchen gauw naar de kantine om te kijken hoe de “Operation Epic Fury” zich verder zou ontwikkelen, onder het genot van een een aantal pitchers. De voortreffelijk tappende barjongens, aangevuld door de JO19, het vierde en het zevende vonden schaatsen belangrijker in een sportkantine. “Als je politiek wil bedrijven, moet je maar lekker naar het stadhuis gaan”, was hun terechte commentaar. En zo werd het Jutta in plaats van Donald, Kjeld in plaats van Khamenei, onder leiding van Jeroen Stomphorst, de Sja van Hilversum. De derde helft werd overduidelijk gewonnen door de Oranjeveteranen.

Sluitpost

Foto’s: Noud Woudstra