Oranje Goud op Groen Land

Het was een wereld van verschil. Het witte sneeuwlandschap van vorige week, vergeleken met de groene lakens die ons aanstaarden bij de aftrap van ZCFC tegen Fortuna Wormerveer. De analogie met Groenland in de zomer en winter is treffend, hoewel, alleen voor de bewoonbare 3% van het land, dat bestaat ondanks of misschien wel dankzij de permafrost.

Groen land, Oranje hemden en een bal hoog over

Op het groene Zaanse laken naast hotel Kalverschans trapten de Oranjeveteranen en de Wormerveerders af in een laagstaande zon. Fortuna speelt al vanaf 2005 samen en bestaat uit louter oud-selectiespelers. Een gewichtige tegenstander, zowel soortelijk als kwa figuurlijk.

Beeldrijm

Lopen op verse sneeuw is een fantastische metafoor voor iets dat je nooit eerder gedaan hebt. En dat gold deze wedstrijd voor Jesse, die zijn debuut maakte als centraal middenvelder.  De kracht en snelheid die hij in zich heeft, ontbrak achterin. Daar stonden de stylisten Martin en Lenno, geflankeerd door Harold en Roland. Het bleek een weeffout.

Stylist Martin in actie

Ruststand 0-3. Maar tot paniek leidde het niet. Sterker, de Oranjeveteranen wisten dat er iets te halen was. “We beginnen gewoon op 0-0, mijmerde Lex Meijn, die je nooit samen met de bal voorbijkomt. De verdienstelijk spelende Bram pakte de vlag op ten koste van Martijn L. en Martin schoof door naar het middenveld, naast balvirtuoos Paul. Lex en Jesse zouden het blok achterin vormen. Bestuursdienster Lex S. eruit voor Besim. Johan erin. Lenno moest tappen.

Gert W en Jan in hun natuurlijke habitat

Intussen stonden Jan, Gert W en Kamiel ook al te tappen of hun leven ervanaf hing. “Een veteraan achter de bar, betekent gegarandeerd een hoge omzet”, bedacht aanvoerder Roland, dus hij regelde er zes voor de hele middag, om zeker te zijn dat het gouden gloed de juiste bestemming zou vinden. Sinds dit jaar schenkt ZCFC Italiaans bier, met hippe, langwerpige pitchers. Het valt in goede aarde. Ook bij de jubilerende Jan Dorjee, die dit soort verandering ook op zijn 75ste nog kan waarderen.

Jan Dorjee werd eerder deze maand 75. Namens ZCFC kreeg hij een gouden fles met bubbels. De kleur die past bij zijn inzet voor- en de waardering van de club.

Het zijn rare tijden. Ineens zijn we de vijand van de VS, omdat die een stuk land niet kunnen krijgen. Gelukkig hebben we hier waarden als eerlijkheid en respect voor de wetten en overeenkomsten hoog in het vaandel. Chantage en dreigementen, daar hebben we ons broertje dood aan. Ook op het Groene land van veld 8, waar de veteranen na de Italiaans aangelengde ranja weer in de startblokken stonden.

Linkerflankspecialist Jesse in een centraal blok met Lex M. is voor herhaling vatbaar

Met Jelle en Richard P als trouwe toeschouwers trapten de oranjeveteranen uit een ander vaatje. Gerard en Paul maakten het concreet met twee doelpunten, de Wormerveerders stelden er eentje tegenover. Het werd tijd voor een allesbeslissend slotoffensief. Robert liep warm en Ernst strikte zijn veters extra vast.

De bank, waarbij Bert en de herstellende Jelle, geflankeerd worden door Johan, Besim en fotograaf Noud 

Het moet gezegd. Erik Geerts is de laatste tijd in bloedvorm. Het is net of hij solliciteert naar een plek in de selectie, hoewel hij dat altijd zal ontkennen. Hij is by far de moeilijkst te passeren keeper van de Kalverhoek, zo bleek op veld 8. “Zonder hem zouden de Wormerveerders de dubbele cijfers hebben gehaald”, riepen alle reserveveteranen in koor, terwijl ze de plannen van de Kalverschans nog eens doornamen.

Keeper Geerts, met op de achtergrond de voorloper van de Kalverschans

Zo goed als de veteranen de handschoen in de tweede helft oppakten, zo resoluut werd ook een fout afgestraft. Ditmaal tegen de verhouding in scoorden de gewichtige Fortunisten hun vijfde. Jammer, want Ernst en Robert langs stonden langs de lijn klaar om de moegestreden Gerard en de jarige Achmad af te lossen. Veteranenfotograaf Noud zou voor het visuele verslag van de wedstrijd zorgen.

Een relletje waarbij Besim bijna zijn hoofd verloor, duidelijk in beeld gebracht door fotografietalent Noud. Naar verluid stond er een Telegraaf scout aan de zijlijn mee te kijken 

Het laatste woord van de dag was aan de Neoprases in wording. Robert schatte een overstap van Paul op waarde en schoot de 3-5 binnen. Het was nadat hij met links bijna de keeper verschalkte, en een vuistslag van de kleine, corpulente Fortunistenkeeper overleefde. Even probeerde hij een analogie naar de Groenlandcrisis te maken, maar de wedstrijd was sportief, de tegenstander sympathiek.

De voortreffelijk fluitende Arbiter Ron Waij

En zo wonnen de Oranjeveteranen de tweede helft met 3-2, althans, dat vond Lex M. met bier in de hand. 3-5 in het voordeel van Fortuna is een uitslag waar iedereen mee kon leven. Het was een prachtig potje veteranenvoetbal, zoals je dat graag ziet. De obese Fortunisten, die de bal vooral het werk lieten doen, tegen Oranjeveteranen, die hun talent hier en daar latent lieten zijn en een excellerende keeper. Zonder onvertogen woord en met een voortreffelijke arbiter. De Wormerveerders wonnen overigens ook de derde helft ruimschoots. Ze deden, begeleid door de barfly’s Gerard en Lenno, het licht op de Kalverhoek uit.

Sluitpost

Peroni uit een pitcher is een doorslaand succes, zo stelden de Wormerveerder ervaringsdeskundigen